Film : The Band's Visit

Woensdag was ik eindelijk weer eens naar de film. Ik heb The Band's Visit gezien, de eerste film van de Israelische regisseur Eran Kolirin. De film kreeg zowel op cinema.nl als in het NRC goede recensies.

Het is een mooie kleine, lichte film, die gaat over het politieorkest van Alexandrië, dat per ongeluk in het verkeerde Israëlische dorpje terecht komt en pas de volgende ochtend kan vertrekken. In de film wordt subtiel gespeeld met de verschllen en overeenkomsten tussen de Egyptenaren en de Israëli's. Zo komen ze in het dorpje Bet Hatikva aan doordat ze de naam van het dorp Peta Hatikva verkeerd uitspreken. Best begrijpelijk, als je weet dat het klassieke Arabisch geen p-klank kent.

Dina, de caféhoudster die medelijden heeft met het groepje mannen en zorgt dat ze 's nachts een plek om te verblijven hebben, doet dat vanuit een herinnering van lang geleden. Toen zat het hele dorp op vrijdagmiddag voor de TV om naar Egyptische films te kijken. Ze heeft er een levenslange liefde voor Omar Sharif en Umm Khaltoum aan overgehouden.

Khaled, het jongste lid van het orkest gaat samen met Papi, een verlegen jongen uit het dorp uit (naar een mini-rollerdisco nota bene). Als de jongen hem vraagt hoe het is om een meisje te zoenen kan hij dat wel uitleggen, maar alleen in het Arabisch. Papi heeft tijdens de uitleg een prachtige blik van half begrijpen, je kunt zien dat de emotie ook zonder vertaling overkomt.

Ook Itzik neemt drie orkestleden mee naar huis. Hij zit in een moeizaam huwelijk, en heeft ook nog eens zijn ouders op bezoek. Er is een prachtige tegenstelling tussen de haperende, vrij vriendelijke conversatie in het Engels die gezamenlijk gevoerd wordt en de vinnige intermezzo's in rap Hebreeuws en Arabisch onderling.

Al met al een mooie film, waar je nog een beetje over door moet denken, en waar je achteraf nog weer andere nuances uithaalt dan tijdens het kijken. Een aanrader.

Nog eentje dan

Al het goede komt in drieeën, maar als het gaat om bibliotheekfilmpjes ontbreekt er toch nog één aan mijn vorige bericht. Eerlijk gezegd wilde ik nog snel even m'n bericht posten voor ik naar Obdam vertrok gisterochtend, en had ik daardoor pas later op de dag door dat 'A Librarian's 2.0 Manifesto' en 'The Machine is Us/ing Us' in mijn geheugen tot 1 filmje versmolten waren. Daarom als toegift ook die laatste nog.

Bibliotheekfilmpjes op You Tube

Ik kwam voor het eerst met YouTube in aanraking toen de VOB een promotiefilmpje voor al@din had laten maken, en Edwin voorstelde het ook op You Tube te zetten. Op dat moment wist ik nog niet eens hoe je het spelde. Ik heb het in mijn aantekeningen van dat overleg staan als U-Tube (?).



Niet zo lang daarna werd YouTube wat gewoner, en zag ik op allerlei sites en in blogposts ook verwijzingen naar YouTube filmpjes. Het feit dat je ze zo makkelijk kunt embedden zal daar zeker mee te maken hebben. Deze geeft volgens mij perfect de kloof tussen automatiseerders en die rare alfa's in de bibliotheekwereld weer.



En om het trio af te maken ook nog een pracht van een filmpje over web 2.0. Dit filmpje geeft me iedere keer dat ik bekijk een soort geluksgevoel doordat het zo prachtig de kansen laat zien.

Tussendoortje

Op weg naar het weblog van Pientje Pienter kwam ik toevallig een ander blog tegen, dat naar een eerder bericht van mij verwees. Het bleek om het blog van Qwerty te gaan, die bij bibliotheek Leidschendam-Voorburg ook bezig is met de 23 dingen. Het blog zag er sowieso al prachtig uit, maar vooral de slideshow die ik er vond sprak me aan. Natuurlijk heb ik vervolgens bij RockYou ook m'n eigen slideshow gemaakt, van m'n favoriete films.

Maf filmpje

Deze week is rustweek voor de 23 dingen, maar een mens met RSS heeft nooit echt rust. Op zich geeft de manier waarop ik aan dit filmpje kwam wel een aardig beeld van hoe ik mijn computer gebruik (of misschien vooral van hoe kort ik me op 1 ding weet te concentreren).

Ik lees in Google reader de nieuwste berichten in een feed nl-biblioblogs. Dat is een feed die door WoWter! samengesteld is, en die door hem gedeeld wordt met andere gebruikers van Google Reader die niet allemaal ook die Nederlandse biblioblogs bij elkaar willen zoeken. Een van de blogs die in die feed opgenomen zijn is alfredh.web-log.nl . Alfred bericht over de website Biblioo.nl , een website waar je gratis boeken kunt downloaden. Op de website van Biblioo blijkt geadverteerd te worden door al@din. Ik klik door omdat ik de nieuwe site nog niet bekeken heb. Op de al@din-site wordt mijn oog getrokken door de hersenkrakers, en ik kijk wat er aan onopgeloste vragen staat. Een van de vragen gaat over een versje over een konijn en een boom, dat iets met het strikken van veters te maken heeft. Dat roept een herinnering bij me op, dus ik ga in Google op zoek naar 'konijntje om het boompje'. Als achtste hit vind ik een bericht Konijn jaagt slang de boom in. Onweerstaanbaar, dus ik ga op onderzoek uit. En dit is wat ik vind: