En ze leefden nog lang en gelukkig ...

Writer's block 1
Originally uploaded by ArtMind etcetera

De laatste opdracht voor de 23-dingen-cursus is om een afsluitend bericht te schrijven waarin je voor jezelf het programma afsluit en de coaches nog één keer de kans geeft om te reageren.

Eigenlijk zit ik al drie weken tegen dit bericht aan te hikken, of me er op voor te bereiden, of hoe je het ook noemen wilt. Ik ga namelijk niet stoppen met bloggen, maar ben toch nog wat huiverig om zo zonder cursus de buitenwereld in te stappen. En zo lang ik m'n afsluitende ding nog niet gedaan heb valt het natuurlijk nog wel binnen de vertrouwde wereld van de cursus.

Eerst maar even terugblikken. Wat vind ik nu achteraf van de hele cursus? Iedereen die mijn blog een beetje heeft gevolgd zal wel begrijpen dat ik erg enthousiast ben over de 23 dingen. Over de inhoud, maar nog meer over de vorm van de cursus eigenlijk. Ik was tot nu toe altijd een beetje sceptisch over e-learning, maar deze keer ben ik compleet overtuigd.

De hoogtepunten wat mij betreft:
- De begeleiding door o.a. een 'echte' blogger
- Meelezen en -leven met je collega's
- Gelezen worden door en feedback krijgen van vakgenoten en andere geinteresseerden.

En de leukste 'dingen'
- #2, een weblog bijhouden (zie hierboven)
- #4, RSS lezen (omdat je daardoor als vanzelf gevoed wordt met de ideeen van anderen)
- #22, Bibliotheek 2.0 (omdat ik de losse dingen wel interessant vind, maar het voor mij pas echt leuk wordt als ik begin te fantaseren over hoe ik die dingen zelf kan gebruiken / integreren / toepassen in m'n werk)

Vooruitblikkend ben ik al een poosje bezig m'n digitale werkelijkheid aan te passen aan de fase na-23-dingen. Daarbij heb ik dankbaar gebruik gemaakt van een bericht van WOW!ter. Ik heb m'n blog hernoemd (het lidwoord gaf sorteerinconsequenties), een feedburner-feed aangemaakt en als enige feed in de sidebar gezet, het aantal labels voor m'n berichten verkleind en een overzicht van recent commentaar in de sidebar gezet.

Daarnaast probeer ik het aantal feeds dat ik lees te verkleinen, zodat ik niet alsmaar het idee heb dat ik dingen mis en naast het lezen van blogs ook nog tijd overhoud voor het schrijven op m'n eigen blog. In dat kader ben ik van Feedreader afgestapt en heb nu Google Reader als enige RSS-reader.

Ook heb ik nagedacht over de focus van m'n blog. Het ligt voor de hand om geregeld over de AquaBrowser te berichten. Daarnaast ligt m'n grootste interesse nu bij het integreren van (web 2.0) functionaliteit, de vraag hoe je als bibliotheek je klanten een samenhangend geheel van informatie aan kunt bieden. Daarmee kom je op onderwerpen als dataportabilty, open source, mash-ups en misschien ook informatiearchitectuur. Vrij technische onderwerpen, dus, maar wel zaken waar de bibliotheek iets mee moet. Misschien is mijn focus wel de vraag hoe we ontwikkelingen in de technologie kunnen inzetten om de informatiebemiddeling te verbeteren. Maar wel jammer om dan het hele marketing-verhaal buiten beschouwing te laten...

Straks m'n blogroll nog aanvullen met een aantal favoriete blogs. Bij de cursusblogs uit Overijssel zitten echte pareltjes, maar ik mag van mezelf maar 20 blogs noemen. Ook daarin moet een bibliothecaris kunnen selecteren. En nog even kijken of ik de widget voor m'n Shared Feeds mooier kan krijgen.

En dan maar afwachten of het writers block toeslaat, of dat ik voldoende op snelheid ben om door te schrijven. Ik ben benieuwd ...

Ben ik een biblioblogger?

Post boxes
Originally uploaded by Dappers

Het 23-dingen-traject bij ProBiblio begint zijn einde te naderen. Deze week nog even meivakantie, en dan volgen de volgende twee weken ding 22 en 23. Dat zijn beide van die afsluitende dingen. Volgende week mogen we vooruitkijken naar de toekomst van bibliotheek 2.0 en tijdens de laatste week kijken we terug op het traject dat we afgelegd hebben. Ik ben zelf helemaal niet in de stemming voor meivakantie. Ik ben al volop in introspectie-mode. Alleen kan ik niet zo goed kiezen waarover ik als eerste zal gaan schrijven. Ik hab al twee titels versleten voordat ik voor deze koos. En nee, ik vertel niet welke titels, die berichten houden jullie gewoon nog van me tegoed.

Ruim een jaar geleden schreef ik het eerste bericht op dit blog, waarin ik me afvroeg of ik de discipline wel zou kunnen opbrengen om geregeld te bloggen. Zonder stok achter de deur bleek me dat zwaar te vallen. Ik had 23 dingen nodig om echt aan schrijven toe te komen. En ook met zo'n stok achter de deur vind ik het nog niet echt makkelijk. Het ligt niet zo in mijn aard om tijd te nemen voor bezinning. Je ziet dat ook aan het aantal berichten per maand dat ik geproduceerd heb. Maart was met 14 berichten duidelijk een uitschieter, toen ik op de top van mijn enthousiasme voor de 23 dingen was.

Maar nu het einde nadert moet ik mezelf toch de gewetensvraag gaan stellen: Ben ik een biblioblogger? Was dit een gelegenheidsblog, een hulpmiddel bij het leerproces en niets meer? Of is bloggen toch iets wezenlijkers voor me geworden, heb ik het doorzettingsvermogen om er mee door te gaan?

Het feit dat ik in 'de vakantie' blog geeft wel een aanwijzing. Als je na verloop van tijd het gevoel krijgt dat je al te lang niets geschreven hebt ... dat lijkt me een aanwijzing dat bibliobloggen voor mij toch een meerwaarde geeft. Ik denk dat het me ook na de 23 dingen kan helpen om de zaken voor mezelf op een rijtje te zetten. Dat betekent dan wel dat ik er tijd voor zal moeten uittrekken. Voor de 23 dingen kregen we 1 uur per week in werktijd (ha, ha, ha). Ik denk dat ik die tijd (en misschien een beetje extra) gewoon blijf claimen voor dit blog. Ik vind het zelf niet raar als een professional (dat zijn we toch allemaal tegenwoordig?) in werktijd kennis en vaardigheden bijhoudt. En als dat wel een probleem is? Dan hoor ik dat wel.

Besmet!

Vandaag werd ik besmet met een meme.
Ik had vorige week bij de Commissaresse al gelezen over dit virus, en nu heeft het mij via Marina en Liek Schoeren te pakken gekregen.
Het gaat hier (voorlopig) niet om een kwaadaardig virus. Het betreft een meme, een besmettelijk informatiepatroon. Als je het lullig formuleert lijkt het op een kettingbrief, maar het is natuurlijk veel interessanter. Ik ervaar het zelf in elk geval als een enorme eer, iets wat me bij een kettingbrief nooit zou overkomen.
En met welk informatiepatroon ben ik dan besmet?

Liek heeft drie vragen doorgegeven:

1. Als je boek was wat zou de titel zijn?
2. Hoe ziet de omslag van jouw boek eruit?
3. Pak een willekeurig boek, sla blz. 123 open, neem de vierde zin. Geef aan wat deze zin met jouw boek te maken heeft. ( Je kan ook beschrijven wat deze zin over jouw blog zegt)

Niet zo eenvoudig om te beantwoorden, vind ik.

Mijn antwoorden:

1. "Creatieve oplossingen voor alledag"
2. zie de afbeelding rechtsboven bij dit blogbericht
3. Geen willekeurig boek, maar het dichtstbijzijnde, het boek 'Koken in Afrika' door Jessica B. Harris. De vierde zin op bladzijde 123 luidt: "C. Louis Leipoldt was een Afrikaanse lekkerbek, schrijver en dichter, die veel waardering had voor de keuken van de Kaapstreek."
De keuken van de Kaapstreek wordt getypeerd door een mengeling van allerlei invloeden, de keuken van de Boeren en Engelsen die een Europese inslag had, de keuken van de Indiers die als slaven uit Azië gehaald zijn, en de keuken en voedingsmiddelen van de oorspronkelijke Afrikaanse bevolking. Met die mengeling van invloeden is het een buitengewoon spannende en smakelijke keuken.
Ik zelf probeer (ook in m'n blog) op een soortgelijke manier ideeen te mengen, zodat er uit bestaande (theoretische) concepten een nieuw, praktisch toepasbaar product ontstaat.

En zoals het een besmettelijk patroon betaamt moet het natuurlijk doorgegeven worden. Het mooie van een meme is dat die kan muteren. Het informatiepatroon past zich aan de veranderende omgeving aan en evolueert als het ware.
De opdracht die ik doorgeef is:

1. Met welk (bestaand) boek kan jij het best gekarakteriseerd worden?
2. Hoe zou je de inhoud van dat boek aan anderen beschrijven (in tekst, beeld, geluid ...)
3. Pak het dichtstbijzijnde boek van 123 pagina's of meer, sla blz. 123 open, en schrijf de vierde zin op.

En de mensen die ik besmet zijn:

He it's me again
Schrijver Dezes
Carlabongo

ding #13 Online kantoortoepassingen

Ja, het zal best nuttig zijn, maar van dit ding wordt ik niet enthousiast.

Ik kreeg van biblimarie een uitnodiging om mee te schrijven aan haar vakantiegids. Dat heb ik keurig gedaan (Noord-Spanje!).

Vervolgens heb ik zelf een document gemaakt waarin alle collega's hun contactgegevens voor het Instant Messagen kunnen opslaan. Dat leek me wel praktisch voor ding 14. Jammer genoeg is daar nog niet echt uitgebreid op gereageerd. Ik heb zo veel mogelijk collega's uitgenodigd om er aan mee te schrijven, maar ook hier keert de half-anonimiteit van de deelnemers zich tegen mij. Van het merendeel van de collega's ken ik het gmail-adres niet, dus ik kan ze ook niet uitnodigen. En dit is niet het soort informatie dat ik open op internet wil zetten.

Al met al ben ik nog niet echt enthousiast. Ik zal nog een keer kijken naar Office Live Space, waar ik bij Pientje Pienter over las, die het weer van via Learn2See hoorde, want ik denk dat mijn aversie voor een deel te maken heeft met het ontbreken van de vertrouwdheid van de functionaliteit van Microsoft Office.

En trouwens, wat is er eigenlijk zo 2.0 aan online kantoortoepassingen? Ik associeer 2.0 toch vooral met het ontmoeten van mensen die je (nog) niet kent op basis van een gemeenschappelijke interesse. Een online kantoortoepassing zal je volgens mij toch eerder gebruiken samen met een (kleine) groep mensen die je al wel kent en waarmee je een gezamelijke doelstelling deelt.

Voor 'straf' geen plaatje bij dit bericht.

Instant Messaging : Wie wil mijn vriendje zijn?

LE CHAT
Originally uploaded by zakketty3000

Dit vind ik nou zo sneu! Een veertiger die met drie verschillende programma's open (of vier, of vijf, afhankelijk van hoe je telt) zit te wachten tot er iemand met haar wil chatten. En dat is precies hoe ik me nu voel, sneu.

Ik had al zo m'n vermoedens dat dit een zware week zou worden, vandaar dat ik me eerst met Instant Messaging heb beziggehouden, en later in de week nog naar het voorgaande ding, Document Sharing, ga kijken. Want ik kan natuurlijk best de achtergrondinformatie over Instant Messaging lezen (maar dat heb ik natuurlijk nauwelijks gedaan) en ik kan ook prima programma's voor Instant Messaging installeren, maar daarmee heb je nog steeds niet ervaren hoe het werkt. Om dat te ervaren heb je buddies (yuk!) nodig, en die krijg je niet zomaar (daar moet je WEL wat voor DOEN).

Wat wel aardig is aan dit onderwerp is dat ik uit pure hang naar contact nu de applicaties van alle drie de grote spelers geinstalleerd heb. Ik had al GMail, en had dus kennelijk ook automatisch Google Chat, maar heb voor de volledigheid ook Google Talk geïnstalleerd. Daarnaast gebruik ik Windows, dus ik had Windows Messenger al, maar die heb ik nu zo ingesteld dat hij automatisch opstart als ik mijn computer aanzet. En voor de volledigheid heb ik ook Yahoo!Messenger nog geïnstalleerd. Ook Yahoo! kent mij al een hele tijd, omdat ik veel gebruikmaak van Yahoo!Groups, de e-mailgroepen van Yahoo.

Uit de tijd dat ik landelijk servicemanager al@din was kende ik het bestaan van Meebo al, en zo'n chatwidget op m'n blog leek me wel wat, dus vanochtend heb ik me ook nog aangemeld bij Meebo en Meebo Me hier in de sidebar gezet. Bij het aanmelden bij Meebo kwam ik nog wel wat zaken tegen die mij verrasten:
Ten eerste lijkt Meebo Windows Messenger nog niet te kennen. Voor zover ik kan zien kan je alleen een oud MSN-account aan je Meebo-account koppelen. Dat verrast me dan toch voor een applicatie die zo goed naar z'n gebruikers zou luisteren. Of zou ik ergens een nuance gemist hebben? Gewoon doen alsof je Windows Messenger-account het MSN-account is, lijkt niet voldoende.
Ten tweede maakt Meebo problemen als je je Yahoo!Messenger-account aan je Meebo-account koppelt, terwijl je Yahoo!Messenger ook nog zelf open hebt staan. Op zich niet onredelijk dat je je berichten maar op 1 manier tegelijk kunt lezen, maar waarom heeft hij dat probleem dan niet met Google Talk?

Maar nu is het wachten tot er iemand met me wil chatten. Zelfs Rob is offline :-(

Onderliggend probleem is natuurlijk dat ik niet zo geloof in chatten. Ik ben sowieso niet van dat directe, ik denk liever even na voor ik iets beweer. Zelfs met telefoneren heb ik al helemaal niets. Dat is soms nuttig om even snel iets af te spreken met iemand die niet in de buurt is, maar privé telefoneer ik eigenlijk alleen met mensen die hun mail maar zelden lezen, en dan nog vooral om een afspraak te maken om elkaar te ontmoeten.

Ik zou niet willen beweren dat vluchtig contact slecht is, alleen heb ik er zelf niets mee. Ik denk dat het best goed is om als bibliotheken ook open te staan voor deze vorm van communicatie, en als daar bij ProBiblio ooit voor gekozen zou worden zou ik het ook geen probleem vinden om een dagdeel voor m'n rekening te nemen. Alleen moet je niet verwachten dat er dan naast dat vluchtige chatten ook nog diepgravende dingen gebeuren. Het is natuurlijk geen doen om je als je even niet chat op het oplossen van een ingewikkeld probleem of het verzinnen van een innovatieve toepassing te concentreren. Nee een dagdeel waarop je chat is verder alleen geschikt voor vluchtige activiteiten.

RSS-feeds vinden

OK, ik heb vandaag besteed aan het vinden (en een beetje ordenen) van RSS-feeds. Op zich is het vinden van feeds vrij makkelijk. Je bezoekt een aantal blogs of andere interessante pagina's en de feeds stromen binnen. Ik heb de tabbladen die Rob aangemaakt heeft in Netvibes geimporteerd. Ik heb bloedig een voor een de blogroll van bibliobloggers van de blog van Edwin in Google Reader ingevoerd. Ik heb in Google Blogsearch 'ego'-feeds aangemaakt op de woorden bibliotheek en ProBiblio (niet omdat ik niet ijdel ben, maar omdat mijn eigen naam geen hits opleverde). En ook het zoeken in Google Reader op bibliotheek leverde best een aantal aardige blogs op.

Bij het invoeren van de biblioblogs die Edwin noemt heb ik min of meer per ongeluk nog een Netvibes tabblad gimporteerd. Frustrerend, zo makkelijk als je een Netvibes tabblad importeert. Tenminste, als je zelf besloten hebt dat je de functionaliteit van Netvibes niet prettig vindt werken. Vervolgens kwam ik op het meesterlijke (lees: super luie) idee om te onderzoeken of ik die links niet vanuit Netvibes kan exporteren naar Google Reader. En dat blijkt niet zo ingewikkeld te zijn. Onder 'instellingen' heb je namelijk de mogelijkheid om een backup van je feeds te maken. En die backup is zowaar in een standaard format, waar vervolgens ook andere feedreaders mee om kunnen gaan. Ik kreeg welliswaar bij het importeren in Google Reader een foutmelding dat niet alle feeds geimporteerd konden worden, maar ik heb er nu bijna tweehonderd; dat lijkt me meer dan voldoende voorlopig.

Die geimporteerde feeds blijken in Google Reader in mappen geordend te zijn, die overeenkomen met de tabbladen die ik in Netvibes had. En ... Google Reader haalt de dubbelen eruit (tenminste, als de feeds exact het zelfde zijn, heb je een Atom- en een RSS-feed, dan staan die er wel gewoon beide in).

RSS-feeds lezen

Ik weet dat het voor de begeleiders handig is als ik in de titel van m'n blogbericht zet met welk ding ik bezig ben, maar ik vind het zo schools, ik doe het niet! Ik heb het gevoel dat ik door zo'n saaie titel te kiezen bij voorbaat al ieder ander die geintereseerd zou kunnen zijn in wat ik blog afschrik. Je kijkt maar naar de labels van het bericht als je wilt weten over welk ding het gaat.

Deze week heb ik me verdiept in het lezen van RSS-feeds. Dat deed ik al, maar ik was niet echt gelukkig met de manier waarop, dus ik wilde onderzoeken hoe ik RSS nog beter kon benutten. Om daar achter te komen heb ik me aangemeld bij Bloglines en Google Reader. Ik werkte al met Feedreader die ik thuis op m'n desktop computer geinstalleerd heb, en Netvibes die ik vooral vanaf m'n werk bijhoud.

Mijn ervaring met Bloglines was teleurstellend. Bij het aanmelden kreeg ik de mogelijkheid om aan te geven wat voor onderwerpen me interesseren. Omdat ik een brede interesse heb was dat zowel koken als lezen en tuinieren. Ik kon in dat overzicht de term bibliotheken nog niet terugvinden, maar het brede onderwerp internet heeft ook wel mijn interesse. Toen ik al mijn voorkeuren gemeld had ging ik een stap verder en kreeg een foutmelding. Jammer genoeg kwamen vanuit die veelheid aan onderwepen maar 10 feeds in m'n nieuw aangemaakte tabblad terecht. Alle pogingen die ik sindsdien gedaan heb om die mogelijkheid tot abonneren rond een thema terug te vinden zijn op niets uitgelopen, ik denk vooral door de onduidelijke navigatie van Bloglines. Die site is duidelijk niets voor mij.

Met Netvibes werkte ik al, en omdat het duidelijk de voorkeur van de docenten heeft heb ik de feeds uit de opdracht daarin toegevoegd. Toen ik toch bezig was heb ik ook de twee tabbladen die Rob gemaakt heeft (met de blogs van de collega's) toegevoegd. Het resultaat: Naast de tabbladen met Nederlandstalige-, Engelstalige- en Duitstalige biblioblogs die ik al verzameld had heb ik nu ook de tabbladen 23 dingen, Probiblio begeleiders en Probiblio 1. Het resultaat ... alleen al op Probiblio 1 staan 355 ongelezen berichten :-( Genoeg om onmiddelijk depresief te worden, en het lezen van RSS-feeds voor altijd af te zweren. Ook Netvibes is niet echt mijn ding.

Feedreader heeft een voorsprong omdat ik er al langer mee werk. Ik had vorig weekeinde al een groot aantal feeds aan m'n reader toegevoegd, dus daar ben ik beter bij met het lezen van de berichten. Daardoor ziet het er natuurlijk minder deprimerend uit. Toch zitten er nog wel meer voordelen aan Feedreader dan alleen bekendheid. Het programma presenteert de feeds niet zo grafisch als Netvibes, maar laat in eerste instantie alleen een lijst van Feednamen zien, die vetgedrukt zijn als er ongelezen berichten zijn. Het handige van Feedreader is dat je die lijst automatisch kunt laten sorteren op het aantal ongelezen feeds. Gevolg: de feeds waar je nooit aan toekomt staan bovenaan, de feeds waarop zelden iets verschijnt staan onderaan, en de feeds die je eigenlijk altijd wilt lezen staan op de rand van vetgedrukte en gewoon gedrukte blognamen. Het klinkt misschien wat cryptisch, maar voor mij werkt het super. Maar ... omdat je Feedreader op je computer installeert en het niet webbased is kan je niet vanaf meerdere computers dezelfde feeds bijhouden.

Ik wil de komende tijd nog verder onderzoeken hoe Google Reader me bevalt. Het aardige van die applicatie is dat de blogs als lijst gepresenteerd worden, en dat je een knop "Alle items" hebt. Met die mogelijkheid kan je van een groot aantal feeds de meest recente items scannen. Ik denk dat ik daar wel wat mee kan voor al die blogs die ik best interessant vind, maar die ik vanwege tijdgebrek en andere prioriteiten echt niet helemaal ga volgen. En Google Reader is webbased, dus ik kan vanaf meerdere computers dezelfde feeds lezen en als gelezen aanmerken.

Onderzoek naar bloggebruik

Op De nieuwe reporter wordt een onderzoek naar het gebruik van blogs aangekondigd. Het lijkt me erg interessant (ook in het kader van ons 23 dingen-traject) als veel bloglezers de bijbehorende enquete invullen. Wil je je bijdrage leveren, klik dan hier om naar de vragenlijst te gaan.

Information overload door RSS

Ik ben begonnen met RSS te experimenteren. Ik ga daar nog echt over bloggen, maar wil nu alvast laten weten dat het ERG GEVAARLIJK kan zijn. Nietsvermoedend speelde ik wat met Google Reader en voor ik er erg in had was ik via een bericht van Klaas Jan Mollema op YouTube beland, om me daar te bescheuren om onderstaand filmpje van Bert en Ernie. Welliswaar heb ik geen koptelefoon bij de hand, maar de tekst kan ik er nog zo bijverzinnen.

Weblogs bijhouden

Ding 3: meld je weblog aan bij 'de leiding'.

Dat was makkelijk, hoe kan ik daar nou 100 woorden aan wijden?

Gelukkig ben ik inmiddels nog erger verslaafd aan web 2.0 dan ik al was. Als ik de komende tijd niet zo veel omzet haal, weten jullie waar het aan ligt. Ik ben benieuwd naar de eerste claim van een werknemer dat hij/zij door toedoen van 23dingen webverslaafd is geworden, en dus een vette ontslagvergoeding wil.

Je weblog aanmelden is namelijk makkelijk, maar het impliceert ook de omgekeerde actie, namelijk het vinden en lezen van de weblogs van je groepsgenoten. Mijn eerste (0.0) oplossing was om de leiding te vragen waar ik die blogs kan vinden. Kennelijk is ook daar het overzicht nog niet compleet, want de suggestie was om mijn groepsgenoten op hun werkadres te mailen om ze te vragen of ze de URL van hun blog door willen geven (1.0). Dat leverde een paar reacties op, maar niet zo veel.

Ik geloof dat ik naast eigenwijs ook ongeduldig ben. Mensen in mijn omgeving weten dat waarschijnlijk allang, maar ik wordt er door deze opdrachten nog eens duidelijk op gewezen. Mijn heilige voornemen is nu dan ook om de blogs van al mijn collega's (hoeveel zijn dat er eigenlijk? 50? 100?) op te sporen. Via Googelen en het volgen van links heb ik er inmiddels zo'n 10 gevonden. Bij sommige blogs zie je meteen van wie ze zijn, maar er zijn er ook twee waar ik aan het onderwerp wel kan zien dat het collega's zijn, maar waarvan ik nog geen idee heb wie het zijn.

Een probleem waarvoor ik nog geen bevredigende oplossing heb, is hoe ik al die blogs ga ontsluiten voor mezelf. Ik ben wat halfhartig begonnen in de sidebar van dit blog, in Netvibes (op m'n werk) en Feedreader (thuis), maar ik ben nog niet echt tevreden.

Weet ik meteen wat ik met mijn vrije zondag ga doen ...

Een weblog maken

Hee, misschien ben ik toch een beetje 2.0. In elk geval ben ik 'super eigenwijs!' (Hebben jullie dat nou ook, dat je nog steeds citeert uit De Grote Meneer Cactus Show? Nee zeker :-( ). Want ik heb, ondanks de expliciete opdracht, geen nieuw blog aangemaakt, maar een oude tot leven gebracht. Ik had ooit de hoop dat ik, geinspireerd door de moderne techniek, opeens wel gedisciplineerd genoeg zou worden om wekelijks een bericht te plaatsen. Daarvoor had ik dus toen al een blog gemaakt (bij Blogger, want in maart 2007 blogten alle echt stoere bloggers daar, dus wou ik dat ook).

Ik zag geen reden om een nieuw blog aan te maken, ik had al een blog. Dom! Iedereen die wel eens een huis verbouwd heeft weet dat het goedkoper is om de hele zaak te slopen en opnieuw te beginnen. En ook bij blogs is het stukken eenvoudiger om 'from scratch' aan de slag te gaan. Over de vormgeving was ik nog steeds tevreden, en het onderwerp van die eerste post van bijna een jaar terug was ook niet zo afwijkend dat ik er iets mee moest, maar de moeite die ik heb moeten doen om de feeds een beetje gebruiksvriendelijk te krijgen!

Blogger levert namelijk standaard Atom feeds (dat gaan we in ding 4 allemaal leren, dus ik hoef ook helemaal nog niet te weten wat dat is). Maar mijn groepsleidster had de opdracht gekregen mijn weblog te volgen, en haar feedreader kon kennelijk mijn Atom feed niet lezen. En vervolgens bleek dat er niet alleen een RSS feed van mijn posts moest zijn, maar dat er ook een feed van het commentaar gegenereerd moest worden.

Blogger heeft een vrij aardige helpfunctie, die mij na een paar keer doorklikken van alles vertelde over het instellen van feeds. Kennelijk was toen ik mijn blog aanmaakte het genereren van een commentaarfeed nog niet standaard. Maar als je een nieuw template toepast zou dat automatisch goed moeten gaan. Niet dus.

Inmiddels had ik ontdekt dat de helpteksten ook in andere talen dan het Engels weergegeven werden, dus voor de wat moeilijker kost schakelde ik over op het Nederlands. Als je niet goed in de inhoud van het bericht zit, kan je maar beter de taal zo toegankelijk mogelijk maken, dacht ik. Jammer genoeg zijn de wat ingewikkelder onderwerpen nog niet in het Nederlands beschikbaar. Na drie keer doorklikken was ik op een pagina beland die mij meldde: К сожалению, запрашиваемая Вами информация не найдена.. Daar kwam ik niet echt verder mee. Terug in het Engels kwam ik wel een interessante mededeling tegen over een stukje code om aan het eind van de URL van de feed te plakken en waarmee ik de feed van Atom in RSS veranderde. Maar waar moest ik dan die code kwijt?

Om een lang verhaal kort te maken, de feed staat nog steeds precies zo als hij aan het begin stond, maar ik heb in de sidebar van m'n blog een viertal links opgenomen die de correcte feeds laten zien. Nou zou ik wel eens van een van m'n mede'dingers' willen weten of zij dit probleem ook hadden, en hoe ik het mooier op zou kunnen lossen, maar tot nu toe heeft iedereen van wie ik de blog gevonden heb Wordpress als basis genomen.

Ik houd me aanbevolen voor tips over het mooier presenteren van de feeds.

Proefblogje

Tsja, een blog dus. Dat schijnt hip te zijn. Ik weet niet of het verstandig is voor iemand die op d'r opstellen vaak het commentaar vond dat de stijl niet goed was, maar here goes.

Ik loop al een poosje te fantaseren waarover mijn blog zou moeten gaan. Het mooiste zou natuurlijk zijn om zo'n interessante biblioblogger te worden, maar ik weet nu al dat ik hier niet voldoende tijd in ga stoppen om bij de voorhoede te horen. En dingen die ik maar half kan doen laat ik liever.

Waarover gaat het dan wel? Over informatiegebruik. En preciezer gezegd over mijn informatiegebruik. Ik ben in het afgelopen jaar in hoog tempo geinteresseerd geraakt in web 2.0 en in het verlengde daarvan bibliotheek 2.0. Daarover wil ik graag bloggen. Maar dan niet zozeer vanuit de kant van de aanbieder, maar meer vanuit de kant van de gebruiker. Wat kan je eigenlijk met al die leuke gadgets, en wat doe ik er mee.

En voor wie is dit blog dan bedoeld? Een goede vraag waarop ik nog niet 100% een antwoord heb. Eerst maar eens voor mijzelf. Als dat lekker loopt en ik inderdaad zo eens in de week toekom aan het schrijven van een stukje ga ik er mijn vrienden over vertellen. En als het echt leuk en interessant blijkt te worden zou ik graag ook willen schrijven voor mensen die nog niet zo bedreven zijn in het gebruik van informatie. Dan komt er toch een educatief tintje aan dit blog.